باران هم بوی تو را می بارد

به عکسهایت نگاه میکنم... گویا عکاس را خوب میشناسی... خنده های روی لبت و عکاسی که لنز دوربینش را روی چشمان تو چرخانده... چقدر این روزها به عکاس عکسهایت فکر میکنم......

گفت: در تمام آدمهای این شهر تو را جستجو میکند، چادری ها را که میبیند به امید آنکه شاید تو باشی، چشمانش برق میزند، مداحی گوش میکند، بغض میکند و اشک میریزذ، شبیه پسریچه ها شده، وقتی زورشان به زور دنیا نمیرسد... با همه دنیا سر جنگ دارد، تو را انگار از لحظه لحظه های عمرش طلب دارد... نه حواسش پرت کسی میشود نه دلش جایی گیر میکند... و من امشب چقدر دلم برای حال عاشقانه ات سوخت......

تو باشی یا نباشی... بمانی یا بروی... بخواهی یا حتی نخواهی... من دلم برای همه دیوانه بازی هایت تنگ میشود... دلم برای همین بلد نبودن هایت هم تنگ میشود... من تو را میفهمم، همین برایم کافیست... ...